[คั่นเวลา] บันทึกเดินทางการทำงานวันสุดท้าย
posted on 02 May 2008 23:35 by c-vane in D-iary
EDIT: ตอบคุณดู๊ดส์ ลงไว้เผื่อมีท่านอื่นงงเหมือนกัน
(ผมเข้าใจว่าสิ่งที่ผมเขียนเนี่ยมัน วก วน อ่านยาก)
ต้องขออภัยในส่วนนี้จริงๆครับ
เรื่องของเรื่องก็คือ
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ผมมาทำงานพิเศษกับกระทรวงศึกษาธิการ
ผมเลยรวบรวมภาพของ เหตุการณ์ และ บรรยากาศที่เกิดวันนี้ มาใส่ไว้ในบล็อค
บางภาพอาจจะไม่เกี่ยวข้องเลย แต่ก็ถือเป็น สติปัญญาต๊อยๆ
และการพาออกนอกเรื่องของ จขบ. เอง
เพราะผม
ยังนึกว่าตัวเองทัวร์รอบ กทม. !
ไปไกลเหลือเกิน เดี๋ยวไปโน่น มานี่ มึนๆ กึ่มๆ
สรุป กูงงตัวเองว่ะครับ
จริงๆไม่ต้องอ่านสปอยล์ก็ได้ครับ ดูภาพอย่างเดียวก็ได้
(ผมคงต้องไปฝึกนิสัยการเขียนใหม่ซะแล้ว)
------------------------------------------------------------
ผมมาล่ำลา ที่ทำงาน...เป็นที่ระลึก
ผมจะได้จำว่าครั้งหนึ่งผมเคยเดินออกจากบ้าน
มายังสถานที่ใหม่ๆนอกจากโรงเรียน และ ป้ายรถเมล์
บันทึกด้วยภาพ
เริ่มจากตอนเช้าไปทำงาน

แอบถ่ายสาวซะงั้น

ตึกหลักกระทรวง

ที่จอดรถของบรรดาอาจารย์ นักวิชาการ บลาบลาบลา

ศาลาไฮโซริมน้ำ...(แต่กูถ่ายใบไม้มาทำไมวะ ฮ่าๆ) เอาดีๆ

ถามจริงเหอะ แกเป็นอะไรกับใบไม้?
คือพ่อผมอยู่กระทรวงเกษตรครับ...อ่าว ไม่เกี่ยว?


...นั่นดอกอะไร เสียบไว้อยู่ในรู้หู๊

ขอโทษครับ ผมถ่ายศาลากลางน้ำดีๆไม่เป็น แหะ แหะ

สะพานเชื่อมรักสองเรา...เหรอ? หะหะ
------------------------------------------------------------
อ่ะๆ เข้าสู่ห้องทำงาน...ขอไม่ถ่ายบรรยากาศ...
เพราะเป็นหน่วยงานเทคโนฯที่รกมาก

ขอเบลอๆแบบชัตเตอร์เล็กน้อย..จะได้ไม่มีใครเอาไปใช้ทำอะไร
ข้างหลังมีอาหารที่นั่งโจ้ เลี้ยงส่งกัน(รอบสอง)อยู่ 55+
พยายามยืนบังกันเต็มที่ น่ารักดีนะครับ หุหุ
ความจริงมีรูปน้องเก่งเดี่ยวๆด้วย แต่ผมโดนฟาดโทษฐานถ่ายแกไปหลายที...
------------------------------------------------------------
พักกลางวัน

แถวนั่นมีม้านั่งหินอ่อนเยอะ ก็เลยถือโอกาส...นั่งรอ...
เฮ้ยแม่ง มีกิ้งกือขุดรูอยู่ !? เป็นอะไรมากมั้ยมึงง่ะ...
ว่าแต่สงสัยมั้ยครับว่าทำไมมันไม่ไปนั่งบนม้าหินอ่อน

ได้ข่าวมาว่าความจริงแอบปลดทุกข์...(กระซิบ)
"เฮ้ยๆ ใครแฉตรูฟะ!?"

หลังเกิดการวินาศกรรมเรียบร้อย หลงเหลือเพียงซากอ้อย(!?)
(จิ๊กมุขพี่วิชัยมาเล่นหน้าด้านๆ)ความจริงมันคือซากอารยธรรม
มีการพาผม เก่ง และกรรณ ไปเลี้ยงส่งเล็กน้อย

ขนมจีบ ซาลาเปา ฮะเก๋า ที่ผมรีเควส...
(ความจริงเป็นตึกใหญ่กว่านี้นะครับ ตอนยกมาวางผมโครตตกใจเลย)
จะกินเข้าไปหมดเหรอวะเนี่ย...แต่แล้ว...

ภาพหลังการระดมกำลัง...เกลี้ยงครับเกลี้ยง! หะหะ...
------------------------------------------------------------
ได้เวลา กลับบ้าน...หลังจากร่ำลา ถ่ายภาพร่วมกันเรียบร้อย

ตะวันเริ่มตกดิน (นี่มึงเลิกงานเย็นขนาดนั้นเลยเหรอวะ?)

มีคราบจากสงกรานต์หลงเหลืออยู่...ซะที่ไหนล่ะ


รถติดหน้าประตูพอดี...ของสูง เล็งกันเองนะครับว่าของใคร
------------------------------------------------------------
ถึงแล้ว หน้าปากซอย
แต่ไม่ครับ ผมไม่ลง...หยิ่ง
คือ พยายามจะจับภาพหน้าปากซอยจากบนรถเมล์ให้ได้
แต่รถเมล์ตีนผีมากครับ มันแซงคันที่ผมถ่ายไว้ได้ออกไปอย่างรวดเร็ว
ฟ้องด้วยภาพ...

ด้วยเหตุนี้ผมจึงไม่มีหน้าปากซอยมาฝาก...เนื่องด้วยเหตุนี้
แล้วตูดรถก็บังแฟมิลี่มาร์ทซะด้วยนะ ให้เห็นแว้บๆก็ไม่ได้
เลยต้องไปลงอีกป้ายนึง...ที่เลยซอยบ้านผมไป เดินสนุกล่ะมึง

อีกซอยมีเซเว่น ผมก็เลยเข้าไปซื้อของกินเข้าบ้านนิดหน่อย
(ไม่ใช่ไอ้ที่ถ่ายมานะครับ...อันนี้คิดว่ามันสวยดีเฉยๆ แหะๆ)
ซื้ออะไร? คือ ซื้อหอยกระป๋อง กับ มาม่าง่ะครับ 555+ อยากกิน
แล้วก็ เดิน...เรื่อยๆ
ไม่มีอะไรให้ถ่าย เพราะมีแต่บ้านคนอื่น

จนถึงหน้าปากซอยบ้านผม
แล้วก็ เดินอีกสามล้านห้าหมื่นเซนติเมตร เศษๆ...
ถึงบ้าน (กระต๊อบ)
เอาขนมที่พี่ต้นซื้อมาฝาก ถ่ายเก็บไว้ เพราะมันน่ารักดี
สองอันริม เป็นเด็กหญิง กับเด็กชาย (เห็นเป็นหน้าเลยครับ)
ส่วนอันใหญ่ๆที่ผมผ่าครึ่งนี่...เป็นหน้าตัวทานุกิ
อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ครับ...
หึหึหึ
//กล้องผมถ่ายใครก็เหลืองดีซ่านไปหมด...
เลยปรับเป็นสีแดงอุ่นๆ...ขออภัยหากขัดตานะครับ
ขอบคุณ:
อาจารย์สิทธิพร
ที่คอยสั่งงานให้ผม งง งง และงง
แล้วก็หายตัวไปประชุม สัมมนา ไปพม่า ลาว จีน
เว็บ ถ้าผิดพลาดตรงไหน ติดต่อได้นะครับ...
ขอบคุณสำหรับที่พาไปทานข้าวกันวันนั้น
ขอบคุณที่ใจดีกับผม ชวนคุยงงๆ ตั้งแต่วันแรก
อาจารย์ดูงงๆนะครับ
อาจารย์อัจฉรา
ขอให้น้องคลอดออกมาน่ารักๆนะครับพี่อัจ
ขอบคุณที่ใช้บริการส่งของ (!?)
อาจารย์พี่อ่าง(?)
ขอบคุณที่พาไปเลี้ยงขนมจีบ ฮะเก๋า
ขอบคุณที่ร้องเพลง close to you ให้ฟัง
ขอบคุณที่ชวนไปเดินเล่น (และใช้งานให้ถือของตอนขากลับ)
ผมชอบพี่ที่สุดในสำนักเลยล่ะครับ
เพราะใจดี...เหมือนอาจารย์ที่ปรึกษา(เสมือนแม่)ตอนมอห้าของผม
พี่ฟ้า
ที่เอางานเดินเรื่องมาให้ทำ
ขอบคุณที่ เอ่อ ปิดหน้าต่างให้ผมเปิดแอร์...แต่เช้า
ขอโทษที่ผมมาแย่งใช้คอมตัวประจำนะครับ
พี่ต้น
ขอบคุณที่เอาขนมจากญี่ปุ่นมาฝาก
ขอบคุณที่ให้ผมสอนทำ hi5 (!?)
ขอบคุณที่พากลับจากร้านขนมจีบ ฮะเก๋า
ขอบคุณที่พยายามเล่นมุกแป้กๆเพื่อให้ผมฮา
ขอบคุณสำหรับความเอ็นดูที่มีให้ น้องหนู คนนี้
ขอบคุณครับ...
(คงมีแต่พวกพี่แหละ เรียกผมว่าน้องหนู)
น้องเก่ง
เข้มแข็งอย่างที่เคย
อย่าคิดมากนะน้อง ชีวิตอีกยาวไกล
จำไว้ว่า เก่งไม่ใช่คนแรกและคนสุดท้ายที่มีปัญหา
ซีอยากให้น้องสาวคนนี้มีความสุข
ประสบความสำเร็จในการเรียน และการงานนะครับ
ขอบคุณที่เรารู้จักกัน...(แต่พี่ยังไม่ได้ให้เบอร์น้อง 55+)
ไอ้กรรณ
มึง ไอ้กรรณ
กูอยากจะขอบคุณที่มึงนอยกูมาตลอดระยะเวลาการทำงาน
ทำให้กูไม่มีสมาธิ กวนตี-ส์ นอยจิต หรืออะไรของมึงก็ตาม
กูให้อภัย เพราะอย่างน้อย
มึงก็ทำให้กูอารมณ์ดี บางครั้ง
...
...
ไอ้เด็กเวร -*-
ฟร้อน กับ เบนซ์
ยังจะเจอกันที่โรงเรียนอีก ฮ่าๆ
แต่ก็...
ขอบคุณที่นั่งรอ
ขอบคุณที่โทรตาม
ขอบคุณที่ผลัดกันเลี้ยงน้ำ
ขอบคุณที่ทนฟัง
ขอบคุณที่บ้าบอ
ขอบคุณที่หัวเราะ
และ...
ขอบคุณที่เป็น เพื่อน กัน
อยากอัพโดยใช้เน็ตของที่ทำงานเป็นครั้งสุดท้าย -- แต่ก็อด
เพราะมัวแต่ล่ำลา ถ่ายรูปกัน...เวลาหมด แถมเพื่อนรอ
แถมท้าย...

มองฟ้าครึ้มฝนตกมาหลายวัน
ก็ถึงครันฟ้าสว่างสีสดใส
เดินผ่านวัดและหอระฆังไป
ก็เลยได้ภาพมึนๆมาฝากเอย
(กลอนก็มึนวะ 555+)
//ขอบคุณที่แว่บผ่านมาอ่านครับ...
//เป็นไปได้อยากลงแค่ไอ้แถมท้ายนี่แหละ ดูเข้าตากรรมการสุดแล้ว
//อัพๆมานี่ เพิ่งเห็นว่า
ภาพแตกสิ้นดี อืม...วันหลังต้องปรับโซลูชันสูงๆ...(แต่เน็ตที่บ้านช้า)
เฮ้อ...
ผมอ่าน ผมยังไม่เก็ทครับ
จขบ จะไปไหน
#1 By D û D e ` z on 2008-05-03 02:17