[นอย] วันว่าง เวลาบ่าย
posted on 09 May 2008 21:26 by c-vane in D-iary
08.30 นาฬิกา
แม่ : ตื่นๆ! ตื่นได้แล้วแก!!
© : เฮ่ย อะไรง่ะ ไม่รู้ ไม่เอา
แม่ : อย่ามาพูดละเมอไม่รู้เรื่อง ออมโทรมาหาแน่ะ
© : *เปิดประตูผลัวะ วิ่งลงบันได*
© : โหลๆ ว่าไง
ออม: อื้อ นอนอยู่เหรอ ขอโทษน๊าๆๆ
© : หะหะ ไม่เป็นไร ตื่นได้ เพื่อออม (หยอด)
ออม: ออมจะโทรมาชวนไปซื้อของเป็นเพื่อนหน่อย
© : ซื้ออะไรล่ะนั่น
ออม: ออมจะไปสั่งทำโบผูกผมอะ ที่สยาม ไม่มีใครไปเป็นเพื่อน
© : .....(ได้ข่าวว่าป้าหน้าปากซอยก็มี)
© : ไปตอนนี้เลยรึ (มองนาฬิกา ห่าน ตรูเพิ่งนอนไป ชม.นึง)
ออม: ไม่อ่ะ ยังไม่ตอนนี้ แต่โทรมาหาเพื่อนไป
ออม: ไม่ไปไม่เป็นไรน๊าๆ
© : เราเพิ่งนอนง่ะ ขอโทษๆ
ออม: ห๊า ทำอะไรอยู่ง้ะ
© : ดะ...ดูหนัง แหะๆๆๆๆๆๆ
ออม: ถึงเช้าเลยเอ๋อ
© : แหะๆๆๆๆๆ
ออม: อื้อๆ งั้นไปนอนเถอะ
© : โทษทีน่อ โทรไปชวนสาวๆละกัน
ออม: จ๊า หลับฝันดีนะ
คลานกลับขึ้นห้องนอนไป...
13.00 นาฬิกา
แม่ : ตื่นๆ! ตื่นได้แล้วแก!!
© : *มุดหัวลงไปในหมอนข้าง*
แม่ : ตื่นออกมาคุยกัน ลงไปข้างล่างเลย!!!
© : หืออออ อือออ
แม่ : มีเรื่องจะคุยด้วย ออกมา!!
แม่ : ตื่นเดี่ยวนี้!
แม่ : ลุกนะ บอกว่ามีเรื่องจะคุย!!!
แม่ : ลงไปข้างล่าง มาฟังแม่พูด นอนไปด้วยก็ได้!
แม่ : ตื่น ออกมาเดี๋ยวนี้!!!
© : ฮึ่ยยย...
© : ไม่คุย ไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น
แม่ : เอ๊ะ ชั้นบอกว่ามีเรื่องจะคุย!
© : ฮึ่ยยย...
ถูกปลุกสองรอบ
ที่สุดแล้ว ผมก็ต้องยอมลุกซอมบี้ออกมาจากห้องนอน
แม่ผมเก่งมั้ยครับ ตื๊อเท่านั้น ที่ครองโลก...จริงๆ
(ความจริงมันยาวกว่านี้ครับ แต่ผมครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่ จำไม่ได้)
แล้ว...
ไอ้ธุระเร่งด่วนปานไฟจะไหม้บ้านที่แม่โหวกเหวกโวยวายคือ
“ไป central world เป็นเพื่อนชั้นหน่อย”
...
...
*ล้มโต๊ะ*
...
...
เหวย !!!?
© : แค่เนี้ย?
แม่ : แค่นี้แหละ
ผมก็เลยต้องลุก อาบน้ำแต่งตัว สะโหลสะเหล
เพื่อไปเซ็นทรัลเวิร์ลเป็นเพื่อนแม่
© : ไปถูกป่ะเนี่ย แม่
แม่ : ถามพ่อแล้ว พ่อบอกว่าเลยพันธุ์ทิพไปหน่อย
© : แล้วพันธุ์ทิพมันอยู่ตรงไหน
แม่ : เลยสยามไปหน่อย
© : แล้วสยามนี่ ตรงไหน?
แม่ : เลยราชวินิตฯไปหน่อย...
เยี่ยม
หลงแน่
ชักไม่แน่ใจว่า แม่ลูกคู่นี้ คนแถวไหน ไปไหนทีแม่งหลงตลอด
ถ้าพ่อไม่ขับรถพาไปก็อย่าหวังได้ผุดได้เกิด
ประเด็นก็คือ พ่อไม่ชอบขับรถพาผมกับแม่ไปเที่ยว
แกจะบอกเส้นทางอย่างเดียว คลำกันไปเอง
โอ้ บร๊ะเจ้า
แต่สุดท้ายก็ไปถึงที่หมายจนได้
ผมปล่อยแม่ซื้อเสื้อผ้าไป
แล้วก็แฉลบตัวเองออกมา เพื่อเดินไป Siam Marketing แบบหลงๆ
จำได้แต่ร้านตั้งสายเปียโน (หรือมันขายก็ไม่รู้...ไม่อยากย่างกรายเข้าไป)
ร้านเครื่องเขียนอยู่ไหนไม่รู้ มองหาร้านเปียโนไว้ก่อน
ได้หมึกดำมา 2 ขวด + หัวปากกาตัดเส้น 2 อัน
ขอบอกกล่าว สมาชิกสมาคมคนวาดรูป handmade ไว้ก่อนเลยว่า
สีหมึก Pilligan ที่นี่เค้าไม่นำเข้าแล้วนะครับ
เหลือแต่แม่สี winser ขวดละ 280 บาท
ต่อไป
ขึ้นชั้นบน ผ่านหน้าโรงหนัง...ผมนึก “เออ อยากดู Iron Man ว่ะ”
แต่...ดันลืมเอาแว่นไป หรี่ตาเพ่งตลอดการเดินทาง
ก็เลยชวด ไม่ได้ดู...
เดินหงอยๆออกมา แวะไปสมัคร TK park ให้แม่แบบงงๆ
(ไอ้นี่แหละ จุดประสงค์หลักที่แม่มา แต่ทำไมเหมือนได้สมัครเป็นของแถมไม่รู้)
ลงมาซื้อเบเกอร์รี่ใน central food hall
เป็น Strawberry Moorage กับ Apricot Pie
แนะนำเลย เพราะอร่อยดี ราคาถูกด้วย...ถูกกว่าไอ้ร้านอื่นเยอะ
แล้วก็ไปเดินชั้นของเล่น
ตื่นตาตื่นใจ มีหมวกกันน็อค Iron Man ด้วย อยากได้ว่ะ
ไม่ได้เดินมุมของเล่นมานานแล้ว วันนี้เปิดโลกเลย
เดินดูโน่นดูนี่ สุดท้ายก็เข้าไปใน SB design center
มันดูตลกเหรอครับ
ที่คนคนนึงจะเดินเข้าซุ้มจัดแสดงเฟอร์นิเจอร์พร้อมคุณแม่แก่ๆ...
พนักงานสาวๆ มองใหญ่เลย
เขินสายตาประชาชีเป็นเหมือนกันนะโว้ย
ซัก 5 โมง
ผมก็ออกไปนั่งที่ลานเบียร์สิงห์ กินปลาหมึกย่าง
ไม่ริอ่านซดเบียร์หรอกครับ เดี๋ยวปวดกบาล
ก็เลยนั่งฟังฝรั่งคุยกัน สายตามองสาวๆ แต่ดันเจอแต่ “ฉาวๆ”
กระทิงเปลี่ยวมันเยอะจริงๆครับ
หัวยังเกรียนๆกันอยู่เลย แต่ชุดเชิ๊ด ท่าเดินนี่...ไปแล้วครับ
คุณฉาวๆ ใส่กางเกงขาสั้นแค่คืบ เดินดุ๊กดิ๊กๆ ผ่านโต๊ะผมไป
ผมก็ไม่หันไปสบตา เดี๋ยวเกิดเจ๊แกเปลี่ยวในอารมณ์ -- ลุกมาฉุดผมล่ะก็ ซวย
ต่อมา
ทุ่มนึง ก็ถือโอกาสกลับบ้าน...
พร้อมคำถามที่ว่า
“แม่จะมาทำอะไร”
แม่ตอบได้ซึ้งใจมากครับ
“ไม่อยากบอกเลย เดี๋ยวแกเสียใจ แต่ตอนแรก
แม่จะพาแกมางาน Indy In Town
แต่บังเอิญศุกร์นี้มันยกเลิก เปิดงานลานเบียร์สิงห์แทน”
ขอบคุณครับแม่
ไว้ศุกร์หน้าไปใหม่แล้วกัน...
แต่แม่มาคนเดียวนะ
แม่น่ารักมาก...
แต่...
เวลานอนของผมล่ะ!?
รักแม่จริงๆ
//และข่าวใหญ่ที่ทำหัวใจแหลกสลาย
MARIAH แต่งงานรอบสองแล้ว!!!
ทำไมป้าไม่รอผม...
กรี๊ด
แม่ : ตื่นๆ! ตื่นได้แล้วแก!!
© : เฮ่ย อะไรง่ะ ไม่รู้ ไม่เอา
แม่ : อย่ามาพูดละเมอไม่รู้เรื่อง ออมโทรมาหาแน่ะ
© : *เปิดประตูผลัวะ วิ่งลงบันได*
© : โหลๆ ว่าไง
ออม: อื้อ นอนอยู่เหรอ ขอโทษน๊าๆๆ
© : หะหะ ไม่เป็นไร ตื่นได้ เพื่อออม (หยอด)
ออม: ออมจะโทรมาชวนไปซื้อของเป็นเพื่อนหน่อย
© : ซื้ออะไรล่ะนั่น
ออม: ออมจะไปสั่งทำโบผูกผมอะ ที่สยาม ไม่มีใครไปเป็นเพื่อน
© : .....(ได้ข่าวว่าป้าหน้าปากซอยก็มี)
© : ไปตอนนี้เลยรึ (มองนาฬิกา ห่าน ตรูเพิ่งนอนไป ชม.นึง)
ออม: ไม่อ่ะ ยังไม่ตอนนี้ แต่โทรมาหาเพื่อนไป
ออม: ไม่ไปไม่เป็นไรน๊าๆ
© : เราเพิ่งนอนง่ะ ขอโทษๆ
ออม: ห๊า ทำอะไรอยู่ง้ะ
© : ดะ...ดูหนัง แหะๆๆๆๆๆๆ
ออม: ถึงเช้าเลยเอ๋อ
© : แหะๆๆๆๆๆ
ออม: อื้อๆ งั้นไปนอนเถอะ
© : โทษทีน่อ โทรไปชวนสาวๆละกัน
ออม: จ๊า หลับฝันดีนะ
คลานกลับขึ้นห้องนอนไป...
13.00 นาฬิกา
แม่ : ตื่นๆ! ตื่นได้แล้วแก!!
© : *มุดหัวลงไปในหมอนข้าง*
แม่ : ตื่นออกมาคุยกัน ลงไปข้างล่างเลย!!!
© : หืออออ อือออ
แม่ : มีเรื่องจะคุยด้วย ออกมา!!
แม่ : ตื่นเดี่ยวนี้!
แม่ : ลุกนะ บอกว่ามีเรื่องจะคุย!!!
แม่ : ลงไปข้างล่าง มาฟังแม่พูด นอนไปด้วยก็ได้!
แม่ : ตื่น ออกมาเดี๋ยวนี้!!!
© : ฮึ่ยยย...
© : ไม่คุย ไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น
แม่ : เอ๊ะ ชั้นบอกว่ามีเรื่องจะคุย!
© : ฮึ่ยยย...
ถูกปลุกสองรอบ
ที่สุดแล้ว ผมก็ต้องยอมลุกซอมบี้ออกมาจากห้องนอน
แม่ผมเก่งมั้ยครับ ตื๊อเท่านั้น ที่ครองโลก...จริงๆ
(ความจริงมันยาวกว่านี้ครับ แต่ผมครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่ จำไม่ได้)
แล้ว...
ไอ้ธุระเร่งด่วนปานไฟจะไหม้บ้านที่แม่โหวกเหวกโวยวายคือ
“ไป central world เป็นเพื่อนชั้นหน่อย”
...
...
*ล้มโต๊ะ*
...
...
เหวย !!!?
© : แค่เนี้ย?
แม่ : แค่นี้แหละ
ผมก็เลยต้องลุก อาบน้ำแต่งตัว สะโหลสะเหล
เพื่อไปเซ็นทรัลเวิร์ลเป็นเพื่อนแม่
© : ไปถูกป่ะเนี่ย แม่
แม่ : ถามพ่อแล้ว พ่อบอกว่าเลยพันธุ์ทิพไปหน่อย
© : แล้วพันธุ์ทิพมันอยู่ตรงไหน
แม่ : เลยสยามไปหน่อย
© : แล้วสยามนี่ ตรงไหน?
แม่ : เลยราชวินิตฯไปหน่อย...
เยี่ยม
หลงแน่
ชักไม่แน่ใจว่า แม่ลูกคู่นี้ คนแถวไหน ไปไหนทีแม่งหลงตลอด
ถ้าพ่อไม่ขับรถพาไปก็อย่าหวังได้ผุดได้เกิด
ประเด็นก็คือ พ่อไม่ชอบขับรถพาผมกับแม่ไปเที่ยว
แกจะบอกเส้นทางอย่างเดียว คลำกันไปเอง
โอ้ บร๊ะเจ้า
แต่สุดท้ายก็ไปถึงที่หมายจนได้
ผมปล่อยแม่ซื้อเสื้อผ้าไป
แล้วก็แฉลบตัวเองออกมา เพื่อเดินไป Siam Marketing แบบหลงๆ
จำได้แต่ร้านตั้งสายเปียโน (หรือมันขายก็ไม่รู้...ไม่อยากย่างกรายเข้าไป)
ร้านเครื่องเขียนอยู่ไหนไม่รู้ มองหาร้านเปียโนไว้ก่อน
ได้หมึกดำมา 2 ขวด + หัวปากกาตัดเส้น 2 อัน
ขอบอกกล่าว สมาชิกสมาคมคนวาดรูป handmade ไว้ก่อนเลยว่า
สีหมึก Pilligan ที่นี่เค้าไม่นำเข้าแล้วนะครับ
เหลือแต่แม่สี winser ขวดละ 280 บาท
ต่อไป
ขึ้นชั้นบน ผ่านหน้าโรงหนัง...ผมนึก “เออ อยากดู Iron Man ว่ะ”
แต่...ดันลืมเอาแว่นไป หรี่ตาเพ่งตลอดการเดินทาง
ก็เลยชวด ไม่ได้ดู...
เดินหงอยๆออกมา แวะไปสมัคร TK park ให้แม่แบบงงๆ
(ไอ้นี่แหละ จุดประสงค์หลักที่แม่มา แต่ทำไมเหมือนได้สมัครเป็นของแถมไม่รู้)
ลงมาซื้อเบเกอร์รี่ใน central food hall
เป็น Strawberry Moorage กับ Apricot Pie
แนะนำเลย เพราะอร่อยดี ราคาถูกด้วย...ถูกกว่าไอ้ร้านอื่นเยอะ
แล้วก็ไปเดินชั้นของเล่น
ตื่นตาตื่นใจ มีหมวกกันน็อค Iron Man ด้วย อยากได้ว่ะ
ไม่ได้เดินมุมของเล่นมานานแล้ว วันนี้เปิดโลกเลย
เดินดูโน่นดูนี่ สุดท้ายก็เข้าไปใน SB design center
มันดูตลกเหรอครับ
ที่คนคนนึงจะเดินเข้าซุ้มจัดแสดงเฟอร์นิเจอร์พร้อมคุณแม่แก่ๆ...
พนักงานสาวๆ มองใหญ่เลย
เขินสายตาประชาชีเป็นเหมือนกันนะโว้ย
ซัก 5 โมง
ผมก็ออกไปนั่งที่ลานเบียร์สิงห์ กินปลาหมึกย่าง
ไม่ริอ่านซดเบียร์หรอกครับ เดี๋ยวปวดกบาล
ก็เลยนั่งฟังฝรั่งคุยกัน สายตามองสาวๆ แต่ดันเจอแต่ “ฉาวๆ”
กระทิงเปลี่ยวมันเยอะจริงๆครับ
หัวยังเกรียนๆกันอยู่เลย แต่ชุดเชิ๊ด ท่าเดินนี่...ไปแล้วครับ
คุณฉาวๆ ใส่กางเกงขาสั้นแค่คืบ เดินดุ๊กดิ๊กๆ ผ่านโต๊ะผมไป
ผมก็ไม่หันไปสบตา เดี๋ยวเกิดเจ๊แกเปลี่ยวในอารมณ์ -- ลุกมาฉุดผมล่ะก็ ซวย
ต่อมา
ทุ่มนึง ก็ถือโอกาสกลับบ้าน...
พร้อมคำถามที่ว่า
“แม่จะมาทำอะไร”
แม่ตอบได้ซึ้งใจมากครับ
“ไม่อยากบอกเลย เดี๋ยวแกเสียใจ แต่ตอนแรก
แม่จะพาแกมางาน Indy In Town
แต่บังเอิญศุกร์นี้มันยกเลิก เปิดงานลานเบียร์สิงห์แทน”
ขอบคุณครับแม่
ไว้ศุกร์หน้าไปใหม่แล้วกัน...
แต่แม่มาคนเดียวนะ
แม่น่ารักมาก...
แต่...
เวลานอนของผมล่ะ!?
รักแม่จริงๆ
//และข่าวใหญ่ที่ทำหัวใจแหลกสลาย
MARIAH แต่งงานรอบสองแล้ว!!!
ทำไมป้าไม่รอผม...
กรี๊ด
Tags: บ่น, มึงจะมาเล่าทำไม, ไร้สาระ21 Comments
ถ้าจะปลุกพี่ซีต้องทำยังงั้นเหรอคะ
#1 By H A R U R I N on 2008-05-09 21:36