Forgetable ©

ก็นะ
ว่าจะไม่อัพ   แต่...
ก็มาโผล่หัวอีก   ทะแด่ดๆ !
:)

เนื่องจากไม่รู้สึกผิดเรื่องการดอง
แถกห้องนอนของโอแล้ว

เฮ่ย ไม่ใช่หยั่งงั้น
 

ที่อัพครั้งนี้
สาเหตุเนื่องจากขุดเจอรูปเก่าๆ
สมัยกล้องยังโอเชเช๊งกะเด๊ะอยู่
(ตอนนี้แม่ม  เขียวกระจายยยยตะไคร่ขึ้น)
เป็น รูปสมัยที่ไปทัวร์วัดพระพุทธบาทกะเพื่อนๆ
เก่าเก่า  เก่ามว๊ากกกก

แต่ก็ดีกว่าดอง  เพราะงั้นไม่เค็มแล้วนะ

....
...
..
เริ่มด้วย
..
...
....

 

พระประจำวัน  ย่ำในถู่ที่มีค้างคาว
น่าแปลกใจว่าทำไมไม่เห็นค้างคาว  มีแต่กลิ่น ฮ่าๆ

 

ศาลจีนสวยดี 
สีสด

ถ่ายเอาสีพวงมาลัย  ไม่ได้ตั้งใจถ่ายยักษ์เล้ยยย
(ดูธง ไม่ค่อยโปรโมทชาติ)

มุมล่าง
ไปต่อ

 

น่ากลัวดี 
รู้สึกจะถ่ายมาทำงาน

แขนพี่แกหาย? 
แต่อาจารย์บอกว่าเค้าตั้งใจทำแบบนี้

กระดิ่งไรซักอย่าง 
มันพูดถึงในนิราศสุนทรภู่

 อยากลองเดินเข้าไปคงให้ความรู้สึกดี 
แต่ตัวใหญ่ คงเข้าไม่ได้ ฮา

ประตูสูงตระหง่านงดงาม  
หรือคนถ่ายมันเตี้ยเองไม่รู้

 

มุมเสา  
สีทองสะใจ

 

ไม่ใช่อภินิหารพระพุทธบาทนะจ๊ะ 
แค่มือสั่นเพราะขึ้นบันไดเหนื่อย

 

เทวดาเล่นซ่อนหา   มองแล้วฮาเลยเก็บมาซะ
(จะโดนหักคอมั้ยเนี่ย)

 

ระยะทางของชีวิตที่แสนยาวไกล 
แต่รูปเบี้ยวอย่างแรง

ถ่ายมาเพราะมันเขียวดี  ขณะอยู่บนรถ 
ขาวๆบนเขานั่นคือ "หิมะ"
ซะที่ไหนเล่า!

"ขึ้นรถเร็วน้อง  เดี๋ยวโดนทิ้ง"
/ผมขึ้นมานั่งรอตามสังขารคนแก่

จบทริ๊ปแล้วจ้ะ
บ๊ายบาย (ทำไมต้องถ่ายตูดรถ)

 

"อุ๊ยตาย  ไหนบอกหมดแล้วไงยะ"
(นัท  อย่าฆ่าตรูเลยนะแก)  หันไปถ่ายนัทแอ็คให้พอดี



ภาพแถมท้าย

 
อภินิหารตึกวิทย์วายบี
เงาที่เห็นคือ  เพื่อนที่รีบนำหน้าไปเรียน
ส่วนไอ้ซีน่ะนะ?   เดินเป็นหอยอยู่ข้างหลัง
ตามเคย...